بار و بندیل رو بستم و کوله رو گذاشتم گوشه اتاق. همه چی آماده است برای حرکت به سمت شیراز. این سربازی هم بهانه ای شده برای رفتن به شیراز، وگرنه خودم حالا حالاها اون طرفا نمی‎رفتم. کلا اهل سفر نیستم.
اگه اونجا حالی مونده بود و گذرم به کافی نت خورد، یه پست از نوع شیرازی هم میذارم تو وبلاگ 🙂

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.