گاهی وقتا به خودم میگم خدمت من تا الان راحت بوده و زیاد بهم سخت نگذشته. علاوه بر اینکه 4 ماه اضافه ای که بعد از عید به سربازی اضافه شده، شامل حال من نشده. اما خوب که فکر میکنم میبینم که حتی 17 ماه هم خیلی زیاده چه برسه به 21 ماه و همینطور الافی این روزها شاید بدترین شکنجه باشه. نظرم در مورد خیلی چیزها عوض شده که خب اینجا جای نوشتنش نیست.

حدود دو ماه خاطره نویسی رو متوقف کرده بودم. تصمیم گرفتم از این هفته دوباره از سر بگیرمش، نه به این خاطر که روزهای خوبی رو میگذرونم و دوست داشته باشم که این خاطره ها موندنی بشه. فقط برای اینکه اگر روزی کسی فکر کرد میاد سربازی و مرد میشه، این خاطرات رو بدم بخونه و بفهمه که اینطور نیست. تو سربازی در برابر یه عده رام میشی و در برابر یه عده دیگه ظالم(منظورم اینه که ظلم کردن به اونها رو یاد میگیری). در هر صورت اینجا ستم کشی و ستمگری رو یاد میگیری و البته نامردی…

2 پاسخ به “این مطلب «عنوان» ندارد”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.