داشتیم زندگیمونو می کردیم، فکری به سرمون زد و گفتیم یه تغییری تو اوضاع بدیم. این فکر رو عملی کردیم. هنوز چند روزی نگذشته بود که زندگی آنچنان با بیل خوابوند تو صورتمون که با خاک کوچه یکی شدیم! ما هم در کمال ناباوری نشستیم و فکر می کنیم: آخه آدم اینقدر بدشانس!

 

پی نوشت:

بیل و دسته بیل و … استعاره است، کلا فنا شدیم رفت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.