گاهی وقتا که از خیلی چیزا خسته‎م، دوست دارم مترو یا ماشینی که توش نشستم، هیچوقت نایسته. همیشه در حال حرکت باشه و به مقصدش هم نرسه. شاید آدم وقتی بهانه‎ای برای رسیدن نداشته باشه این حس رو تجربه میکنه.

دسته‌ها: روزگار خودم

8 دیدگاه

Shahrzad · ۱۶ آبان ۱۳۹۳ در ۱۵:۵۱

Daghighan!!!!!

مترسنج · ۰۳ آذر ۱۳۹۳ در ۱۹:۱۵

گاهی عادت داریم در همینجور جاها به مسائل مهم زندگیمون فک کنیم و اونارو حل کنیم…

دکتر خودم · ۲۹ اسفند ۱۳۹۳ در ۱۳:۴۲

البته کسی هم نشینه کنار آدم، یه آدم باشه و یه پنجره‌ی مترو -ترجیحا متروی کرج- و یه متروی خالی که هیچ وقت واینمیسه.

    مجید · ۰۷ فروردین ۱۳۹۴ در ۱۴:۰۷

    آخ گفتی… متروی خالی
    اینجوری که دیگه اصن یه وضی میشه

    میگم کامنت بعدیت رو تائید کنم یا نه؟
    از این به بعد با خیال راحت کامنت بذار همه رو بعد از تائید نمایش میده. دیگه هم از این سوسول بازیا نداریم که قبل تائید نشون بده.

دکتر خودم · ۲۹ اسفند ۱۳۹۳ در ۱۳:۴۶

مجید :))))
بیا که آبروم رفت =))))
آدرسم هم لو رفت :)))

    مجید · ۰۷ فروردین ۱۳۹۴ در ۱۴:۰۸

    اومدم. :دی
    حالا کامنت قبلیت رو تائید کنم یا نه؟

مهد وپیش دبستانی آفتاب مراغه · ۰۳ فروردین ۱۳۹۴ در ۱۴:۱۴

سلام
در ورزن جدیذ دفتر تلفن خروجی ورد اکسل pdf بگذارید و قسمت تماس با مودم دال آپ بگذارید وقسمت چاپ لست کامل دریک یا ۲صفحه کامل چاپ شود کلیه ایتم

    مجید · ۰۷ فروردین ۱۳۹۴ در ۱۴:۱۰

    سلام.
    ممنون از توجهتون.
    چشم. رو ورژن جدیدی دارم کار میکنم. البته کند پیش میره ولی سعی میکنم زودتر آماده اش کنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.